Гэты артыкул датычыцца размовы ў межах крымінальнага расследавання. Федэральная працэдура і правілы штата адрозніваюцца. Позву ў грамадзянскай справе, запыт іміграцыйнага органа і размову з паліцыяй не трэба аўтаматычна разбіраць паводле адной схемы.
Праверце запрашэнне
Запішыце імя супрацоўніка, ведамства, падраздзяленне, нумар справы і зручны афіцыйны спосаб зваротнай сувязі. Калі патэлефанавалі з невядомага нумара, знайдзіце тэлефон ведамства самастойна і папрасіце пацвердзіць кантакт. Не дасылайце пашпарт, банкаўскія даныя або грошы толькі таму, што суразмоўца назваў сябе следчым.
Спытайце, пра якую падзею ідзе гаворка, дзе і калі мяркуецца размова, ці трэба прынесці канкрэтныя дакументы. Калі прыйшла папера, захавайце ўсе старонкі і канверт. Дата атрымання можа быць патрэбная для праверкі працэдуры.
Раздзяліце два маршруты
Добраахвотнае запрашэнне. Удакладніце: “Is this interview voluntary?”, гэта значыць «Гэтая размова добраахвотная?». Абмяркуйце час, месца і мову. Калі вы ўжо на месцы і не разумееце, ці можаце пайсці, спытайце: “Am I free to leave?”, гэта значыць «Я магу пайсці?». Выразны адказ дапамагае зразумець становішча; не рабіце высновы толькі з прыязнага тону або адсутнасці кайданкоў.
Позва. Знайдзіце назву суда, нумар справы, адрас, дату, час і пералік патрэбных дакументаў. У федэральным крымінальным працэсе Rule 17, правіла 17, рэгулюе subpoena, уключаючы выклік для паказанняў і перадачы матэрыялаў. Невыкананне без належнай падставы можа мець судовыя наступствы. Магчымасць абскардзіць або змяніць патрабаванне трэба вырашаць паводле ўсталяванай працэдуры, а не проста не з'явіцца на сустрэчу.
Для позвы штата праверце правілы пазначанага суда. Не пераносьце на яе федэральныя тэрміны. Супрацоўнік канцылярыі можа дапамагчы знайсці расклад і правілы, але не выбірае за вас прававую пазіцыю.
Збярыце факты без рэпетыцыі паказанняў
Напішыце ўласную храналогію да абмеркавання дэталяў з іншымі сведкамі. Пазначце месца, асвятленне, адлегласць і тое, што перашкаджала бачыць або чуць. Гэтыя абставіны тлумачаць межы назірання.
Напрыклад, вы чулі ўдар і потым убачылі пашкоджаную машыну. Гэта не тое самае, што асабіста бачыць сутыкненне. Не ператварайце зручную звязную гісторыю ў мацнейшае сцвярджэнне, чым дазваляе памяць.
Карысныя фразы:
- “I saw this myself.” Гэта «Я бачыў гэта асабіста».
- “Someone told me that.” Гэта «Мне пра гэта сказаў іншы чалавек».
- “I do not remember.” Гэта «Я не памятаю».
- “Could you repeat the question?” Гэта «Паўтарыце, калі ласка, пытанне».
Калі паказалі запіс або дакумент і пасля гэтага вы нешта ўзгадалі, растлумачце, што менавіта дапамагло ўспомніць. Не кажыце, што заўсёды памяталі дэталь, якой не было ў першапачатковым аповедзе.
Калі пытанні пачалі датычыцца вас
Удакладніце, ці можаце вы спыніць размову. Калі пытанне можа звязаць вас з крымінальным парушэннем, папрасіце кансультацыю адваката да далейшых тлумачэнняў. Пятая папраўка абараняе ад прымусовага самаабвінавачання, але яе прымяненне залежыць ад працэдуры; гэта не ўніверсальны дазвол ігнараваць позву або хлусіць.
Папярэджанні Miranda датычацца пэўнага кантэксту допыту пад вартай. Іх адсутнасць не даказвае, што вашы адказы бяспечныя або не будуць выкарыстаныя. U.S. Courts тлумачыць зыходнае правіла Miranda. Калі вас утрымліваюць, пераходзьце да дзеянняў пры затрыманні або арышце.
Да подпісу і пасля сустрэчы
Прачытайце запіс вашых слоў. Папрасіце выправіць недакладнасць, асабліва калі «мяркую» ператварылася ў «ведаю». Удакладніце, ці можна атрымаць копію падпісанага дакумента і як паведаміць пра памылку, выяўленую пазней.
Захавайце запрашэнне або позву, пералік перададзеных матэрыялаў, кантакт ведамства і наступную дату. У асабістай нататцы аддзяліце свае ўспаміны пра падзею ад таго, што даведаліся ўжо падчас размовы.